Logo SantriDigital

10 Perkara Yang menghalangi Doa Kita

Khutbah Jumat
I
Imam Jauhari
1 Mei 2026 6 menit baca 1 views

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيْمِ. الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِيْنَ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى أَشْرَفِ الْأَنْبِيَاءِ وَالْمُرْسَلِيْن...

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيْمِ. الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِيْنَ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى أَشْرَفِ الْأَنْبِيَاءِ وَالْمُرْسَلِيْنَ، نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِيْنَ. أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيْكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ. أَمَّا بَعْدُ. فَيَا عِبَادَ اللهِ، أُوْصِيْكُمْ وَنَفْسِيْ بِتَقْوَى اللهِ فَقَدْ فَازَ الْمُتَّقُوْنَ. قَالَ اللهُ تَعَالَى فِي كِتَابِهِ الْكَرِيْمِ: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ. Ma'asyiral Muslimin rahimakumullah... Dinten menika, kita sami kempal wonten ing ngarsaning Allah SWT, ngaturaken salat Jumat, mugi-mugi dados sebab anggenipun kita nyuwun agunging sih pangaksama lan kasinggihan rahmat-Nipun. Ing kesempatan ingkang mulya menika, sumangga kula lan panjenengan sami tansah ngemutaken dhiri supados langkung sae anggenipun taqwa dumateng Allah.boten namung ukara, nanging laku ingkang nyata, nindakaken printah-Nipun lan nebihi cegah-panegah-Nipun. Menawi taqwa sampun dados busana, mesthi gesang kita badhe tentrem, ayem, lan tansah wonten ing lindungan-Nipun Allah ing dunya lan akhirat. Ma'asyiral Muslimin rahimakumullah... Kula kersa ngajak panjenengan sedaya, kalebet kula pribadi, menawi sampun nindakaken ibadah, nglampahi kesaenan, lan tansah mbudidaya nyedhakaken dhiri dumateng Allah, wonten kalajengaken ingkang kedah kita semangati, inggih menika "doa". Panjenenganipun Allah SWT sampun paring janjeni: وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ *“Lan Pangéranmu ngandika: “Padha njaluka marang Aku, mesthi bakal ingsun tampani.”* (QS. Ghafir: 60). Utawi wonten ing ayat sanes: وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ ۖ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ *“Lan manawi kawula-Ku dumateng Panjenengan takon babagan Aku, sakalangkung celak Ingsun (bakal ngabulake). Ingsun mangsuli pangunundhu-undhu kawula-Ku nalika padha ngundhuh-undhu marang Ingsun.”* (QS. Al-Baqarah: 186). Nanging, punapa wonten kalajengaken dadosaken pangajeng-ajeng, menawi doa kita kok kados boten kasembadan? Kados boten dipun mangsuli? Kados boten dipun patikaken dening Allah SWT? Mesti wonten sababipun. Wonten sepuluh perkawis ingkang saged dados alangan ing ngarsaning Allah, ingkang damel doa kita boten dipun tampi utawi dipun tunda anggenipun dipun mangsuli. Ma'asyiral Muslimin rahimakumullah... Kapisan: Nyuwun ingkang Haram. Kados pundi Allah badhe maringi menawi ingkang dipun nyuwun menika sampun dipunharamaken wonten ing syariat Islam. Kados nyuwun kasugihan saking hasil korupsi, nyuwun pangkat saking cara ingkangharam, utawi nyuwun kekuwatan saking tumindak kezaliman. Allah Ta’ala ngandika: إِنَّ اللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ *“Saktemene Allah iku ora bakal ngowahi nudaning nasibe sawiji kaum, nganti kaum iku dhewe sing ngowahi awake dhewe.”* (QS. Ar-Ra’d: 11). Menawi awake dhewe nyuwun ingkang haram, berarti awake dhewe dereng ngawahi dhiri supadosipun dados manungsa ingkang sae. Kapindho: Nyuwun ingkang maksiat. Maknane nyuwun ingkang saged damel dosa, utawi pitulungan kanggé nindakaken maksiat. Contonipun, nyuwun katentreman ingkang dipun ciptaaken saking patrapan ingkang boten sae, nyuwun menang salebetipun jogo-jogo, utawi nyuwun katresnan saking wanita/priya ingkang sanes garwa/bojo. Urakanipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW ngandika: لَا يَزَالُ الدُّعَاءُ بَيْنَ أَحَدِكُمْ مَا لَمْ يَدْعُ بِإِثْمٍ أَوْ قَطِيعَةِ رَحِمٍ مَا لَمْ يَسْتَعْجِلْ. قِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَمَا الِاسْتِعْجَالُ؟ قَالَ: يَقُولُ: قَدْ دَعَوْتُ وَقَدْ دَعَوْتُ فَلَمْ أَرَ اسْتَجَابَةً، فَيَسْتَحْسِرُ وَيَدَعُ الدُّعَاءَ. *“Dawuh Rasulullah SAW, ‘Satemene jaluk dunga iku bakal dikabulake sawijining wong ing antarane sira kabeh, anggere durung jaluk dosa utawa pedhotan silaturahmi, lan anggere durung kesusu.’ Para sahabat matur, ‘Kados pundi kesusuan menika, ya Rasulullah?’ Kanjeng Nabi mangsuli, ‘Yaiku wong mau banjur ngucap: ‘Aku wis dunga, aku wis dunga, nanging durung ana asilé, banjur mangu-mangu lan nglumpukake dongane’.’* (HR. Muslim). Menawi kita nyuwun ingkang maksiat, dados padha kaliyan nyuwun petaka saking Allah. Kapintelu: Nyuwun ingkang ngakibataken pedhotan silaturahmi. Menawi Allah maringi panjenengan, nanging menika ngerusak hubungan kaliyan sesami. Contonipun, nyuwun kasugihan ingkang damel kita nglaleke kulawarga, nyuwun pangkat ingkang damel kita gumedhe lan adoh saking sanak kadang. Silaturahmi menika ageng sanget ganjaripun, sampun dipun dhawuhaken wonten ing Al-Qur’an: وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا *“Lan padha taqwaa ma marang Allah, sakabehing sira padha njaluk sarta nyuwun nganggo jeneng-e, lan padha madhep-madepana asamahe (ora pedhotan). Saktemene Allah iku tansah ngawasake sira kabeh.”* (QS. An-Nisa’: 1). Ma'asyiral Muslimin rahimakumullah... Kapapat: Tindak tanduk ingkang boten prayogi nalika njaluk. Menawi njaluk niku kedah kalih andhap asor, boten kanti gumedhe utawi ngegla. Allah Ta’ala paring dhawuh: ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ *“Padha njaluka marang Pangeranira kalawan andhap asor lan ing pinggir (sesamun), saktemene Allah iku ora remen marang wong kang nglebihi wates.”* (QS. Al-A’raf: 55). Kados pundi Allah badhe paring menawi kawula nyuwun kados jendral ingkang maringi dhawuh dhateng rencanganipun. Kapindo: Boten percados kaliyan janji Allah. Menawi sampun nyuwun kedah percados bilih Allah mesti mangsuli, sanajan wekdalipun boten kados ingkang kita pendhet. Menawi kita njaluk nanging kalbu kita ragu, menika sami kaliyan nyalahaken sipat jamaliyyah-Nipun Allah. Kados pundi Gusti badhe maringi menawi kawula-Nipun boten pitados kaliyan Janji-Nipun? Al-Qur’an ngandika: وَأُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ *“...Ingsun mangsuli pangunundhu-undhu kawula-Ku nalika padha ngundhuh-undhu marang Ingsun.”* (QS. Al-Baqarah: 186). Janji niki sanes guyonan, nanging minangka bebener ingkang netep. Kapitu: Boten nuladha sifat Kanjeng Nabi SAW nalika njaluk. Nalika njaluk, kedah tulus, boten kagungan niat goroh utawi pura-pura. Donga menika kedah saking ati, sanes namung ukara ing lambe. Kados pundi kita menawi diparingi mas-masan dening rencangan, nanging rencangan menika kesupen ngucapaken matur nuwun. Semanten ugi Allah, menawi kita njaluk, kedah kalih kalbu ingkang tulus. Rasulullah SAW ngendika: اِعْلَمْ أَنَّ الْأُمَّةَ لَوِ اجْتَمَعَتْ عَلَى أَنْ يَنْفَعُوكَ بِشَيْءٍ لَمْ يَنْفَعُوكَ إِلَّا بِشَيْءٍ قَدْ كَتَبَهُ اللَّهُ لَكَ، وَإِنِ اجْتَمَعُوا عَلَى أَنْ يَضُرُّوكَ بِشَيْءٍ، لَمْ يَضُرُّوكَ إِلَّا بِشَيْءٍ قَدْ كَتَبَهُ اللَّهُ عَلَيْكَ. *“Mangertia, menawi sakabehing umat menika kempal kange paring manfaat marang sira kalawan sawijining bab, ora bakal bisa paring manfaat kajaba mung sing wis tinulis dening Allah kanggo sira. Lan menawi kabeh kumpul kanggo maringi cilaka marang sira kalawan sawijining bab, ora bakal cilaka kajaba mung sing wis tinulis dening Allah marang sira.”* (HR. Tirmidzi). Menawi kita mangertos menawi sedaya saking Allah, mesthi donga kita langkung tulus. Ma'asyiral Muslimin rahimakumullah... Kapapan: Boten njaluk kanthi tenunan lan kanthi wektu ingkang utama. Menawi njaluk menika langkung sae nalika wekdal ingkang utama, kados nalika badhe saré, nalika sujud, utawi nalika wulan Ramadan, nalika dinten Arafah. Kados dene wekdal ingkang utama, nalika kita njaluk menika langkung rikat kasembadan. Rasulullah SAW ngandika: إِنَّ فِي اللَّيْلِ سَاعَةً لَا يُوَافِقُهَا رَجُلٌ مُسْلِمٌ يَسْأَلُ اللَّهَ خَيْرًا مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ إِلَّا أَعْطَاهُ إِيَّاهُ، وَذَلِكَ كُلُّ لَيْلَةٍ. *“Satemene wonten wekdal ing salebeting dalu, menawi wonten tiyang Islam ingkang njaluk sae saking urusan donya utawi akhirat, mesthi Allah badhe maringi. Lan sedaya menika kelampahan saben dalu.”* (HR. Muslim). Kapisan: Nyuwun kalih ngakeni dosa-dosan lan kalepatan. Nalika kita njaluk, kedah ngakeni menawi kita menika tiyang ingkang kathah lepat. Kados pundi kita badhe nyuwun rahmat menawi kita dereng ngakeni menawi kita menika tiyang ingkang butuh rahmat. Allah Ta'ala ngandika: وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ *“Lan tiyang-tiyang ingkang manawi nindakaken kalepatan ageng utawi negliroaken awake dhewe, enggal enggal ngelingi Allah, lajeng nyuwun pangaksama kagem dosa-dosa, sinten malih ingkang saged maringi pangaksama kajaba Allah? Lan tiyang-tiyang menika boten kajeng nindakaken malih menapa ingkang sampun dipun tindakaken, nalika tiyang menika mangertos.”* (QS. Ali ‘Imran: 135). Kaping sapuluh: Boten ngrumati utawi njaga titipan saking Allah. Menawi Allah sampun maringi rejeki, pangkat, utawi kawicaksanan, mesthinipun kedah dipun ginakaken kanthi sae, tumuju ing margi Allah. Menawi kita nenggep rejeki menika kagem kesenengan pribadi, nglaleke hakipune tiyang sanes, mesthi donga kita badhe kesandhung. Sumangga kita ngrumati karunia saking Allah. Ma'asyiral Muslimin rahimakumullah... Sepinten kathahipun dosa lan kalepatan ingkang sampun kita lampahi? Menapa kita menika sampun lali kaliyan Allah, sinten ingkang sampun maringi gesang, maringi rejeki, maringi kesarasan? Menapa kita sampun lali kaliyan akhirat, kaliyan uripe tiyang ingkang nandhang susah, kaliyan nasibe tiyang ingkang kesupen shalat? Muga-muga Allah maringi kawelasan dumateng kita sedaya, paringi kesempatan kange nindakaken taqwa ingkang leres, paringi kesadaran kange nglampahi prentah-Nipun lan nebihi larangan-Nipun. Muga-muga donga kita sedaya tansah dipun tampi lan dipun ijabahi dening Allah SWT. Pramila, sumangga kula lan panjenengan sami njaluk pangaksama lan rahmatipun Gusti Allah.boten kesupen nyuwunaken kesarasan kange awake dhewe, kulawarga, lan sederek sedaya. بَارَكَ اللهُ لِيْ وَلَكُمْ فِي الْقُرْآنِ الْعَظِيْمِ، وَنَفَعَنِيْ وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيْهِ مِنَ الْآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ. أَقُوْلُ قَوْلِيْ هَذَا وَأَسْتَغْفِرُ اللهَ الْعَظِيْمَ لِيْ وَلَكُمْ وَلِسَائِرِ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمَاتِ فَاسْتَغْفِرُوْهُ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ.

Bagikan artikel ini

Artikel Lainnya

Lihat semua →